Brahms’ liefde voor de hoorn en de klarinet
Johannes Brahms │ Clarinet Sonatas, Horn Trio │ La Dolce Volta
![LDV86-Cover-scaled LDV86-Cover-scaled](https://www.hagelandklassiek.be/wp-content/uploads/elementor/thumbs/LDV86-Cover-scaled-1-qsvza5vvhpnc4t9wyefp7nyldc1fo7n7mk1p7gv24o.jpg)
De Franse pianist Geoffroy Couteau, en zijn landgenoten – klarinettist Nicolas Baldeyrou, violist Amaury Coeytaux en hoornist Antoine Dreyfuss – hebben op het label La Dolce Volta een mooie nieuwe CD uitgebracht. Het is al de zesde uitgave van de pianist voor hetzelfde label met werken van Brahms. In deze reeks verschenen eerder uitgaven met pianotrio, pianokwartetten, pianokwintetten viool- en cellosonates. Deze nieuwe schijf bevat Johannes Brahms’ twee sonates voor klarinet en piano (opus 120, nummers 1 en 2) en het trio voor piano, viool en hoorn (opus 40). De CD wordt gepresenteerd in een prachtig hardcover boekje, boordevol informatieve achtergrond over Brahms (1833-1897), zijn werken en de uitvoerende musici.
De affiniteit van Brahms voor de hoorn is diep geworteld in zijn jeugd, beïnvloed door zijn vader Johann Jakob Brahms, die hem kennis liet maken met het instrument. Deze liefde komt tot uiting in verschillende composities, waaronder de twee serenades (opus 11 en opus 16), waar de hoorn een prominente rol speelt. Het trio voor hoorn, piano en viool (opus 40) werd voltooid in het begin van 1865, een periode waarin Brahms net het nieuws had ontvangen van het overlijden van zijn moeder. Deze emotionele turbulentie is voelbaar in het langzame deel van het trio, dat wordt gekarakteriseerd als ontroerend, toegewijd, somber en majestueus.
De twee sonates voor klarinet en piano (opus 120, nummers 1 en 2) markeren de laatste werken die Brahms schreef voor kamermuziek. Johannes Brahms schreef zijn twee sonates voor klarinet en piano, opus 120, nrs. 1 en 2, in 1894. Na de voltooiing van zijn strijkkwintet opus 111, dacht hij aan stoppen met componeren. Maar na het horen van Richard Mühlfeld (1856-1907), lid van het Meinigen Hoforkest, die Weber’s klarinetconcert nr. 1, Mozart’s klarinetkwintet en werken van Spohr speelde, raakte Brahms opnieuw geïnspireerd. Hij schreef brieven aan Clara Schumann over Mühlfeld’s uitzonderlijke klarinetspel, en de twee werden goede vrienden. Als blijk van waardering gaf Brahms hem een set fijne zilveren theelepels met een monogram.
De uitvoerders op deze opname brengen elk hun eigen unieke expertise en muzikaliteit in. Geoffroy Couteau, een gerenommeerde pianist, staat bekend om zijn technische bekwaamheid en expressieve kracht. Nicolas Baldeyrou, een gevierde klarinettist, biedt een rijke, genuanceerde klank die perfect aansluit bij de complexe emotionele lagen van Brahms’ muziek. Violist Amaury Coeytaux en hoornist Antoine Dreyfuss voegen beide een diepte en warmte toe aan de uitvoering die de subtiele nuances van Brahms’ composities volledig tot hun recht laten komen.
De opnames zijn voortreffelijk en brengen de luisteraar dicht bij de kern van Brahms’ intenties. Het samenspel tussen de musici is onberispelijk, waarbij elke frasering en dynamische schakering nauwkeurig wordt overgebracht. De productie van La Dolce Volta, in combinatie met het informatieve en fraai vormgegeven boekje, maakt deze uitgave tot een waardevol bezit voor zowel de kenner en de liefhebber van kamermuziek als de verzamelaar van de volledige reeks.
Bart Debbaut, juli 2024